ราคาทองคำในตลาดเอเชียเช้าวันที่ 24 กันยายน 2569 ร่วงลงต่ำกว่า 4,300 ดอลลาร์ต่อออนซ์ โดยแตะระดับต่ำสุดใกล้ 4,290 ดอลลาร์ สร้างความผิดหวังให้นักลงทุนที่เพิ่งเห็นราคาแตะ 4,700 ดอลลาร์เมื่อเดือนสิงหาคม ปัจจัยกดดันมาจากทิศทางเดียวกัน นั่นคือสัญญาณที่เข้มงวดของธนาคารกลางสหรัฐ
ย้อนดูเส้นทางการปรับตัวลง ทองคำแตะจุดสูงสุดที่ 4,700 ดอลลาร์เมื่อเดือนสิงหาคม ก่อนปรับตัวลงเกือบต่อเนื่อง ในการประชุมเดือนกันยายน เฟดขึ้นดอกเบี้ย 0.25% สู่ระดับ 3.75%-4.00% พร้อมระบุชัดว่าความเสี่ยงเงินเฟ้อยังสูงกว่าความเสี่ยงด้านการจ้างงาน และการเข้มงวดเพิ่มเติมยังอยู่บนโต๊ะ ซึ่งหมายความว่าต้นทุนค่าเสียโอกาสในการถือทองคำยังเพิ่มขึ้น
ข้อมูลเศรษฐกิจสหรัฐที่ออกมาตอกย้ำภาพนี้ ดัชนี PMI ภาคบริการเดือนกันยายนอยู่ที่ 58.7 สูงกว่าคาดการณ์ 56.0 ภาคการผลิต 57.0 สูงกว่าคาด 53.6 และดัชนีรวม 58.4 โดยองค์ประกอบการจ้างงานแข็งแกร่งที่สุดนับตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2565 ข้อมูลนี้ทำให้อัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐอายุ 10 ปีทะลุ 5.09% และอายุ 30 ปีเข้าใกล้ 5.39% ซึ่งเป็นระดับสูงสุดนับตั้งแต่ปี 2550
สิ่งที่น่าสนใจคือ ทองคำกำลังเผชิญการทดสอบเชิงทฤษฎี ตามกรอบเดิม ความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ควรหนุนความต้องการสินทรัพย์ปลอดภัย แต่ในวันเดียวกันนั้น ประธานาธิบดีอิหร่านประกาศในที่ประชุมสมัชชาใหญ่สหประชาชาติว่า จะไม่อนุญาตให้มีการเดินเรือเสรีในช่องแคบฮอร์มุซ ตราบใดที่มาตรการคว่ำบาตรและการปิดล้อมยังคงอยู่ ขณะที่ยูเครนระบุว่าพร้อมสำหรับการหยุดยิงด้านพลังงานกับรัสเซีย
คำอธิบายคือ ปัจจุบันตัวขับเคลื่อนหลักของทองคำคืออัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงและเงินดอลลาร์ ไม่ใช่อารมณ์หลบภัย เมื่อความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ผลักดันราคาพลังงานและคาดการณ์เงินเฟ้อขึ้น สิ่งที่ตามมาคือความคาดหวังว่าเฟดจะเข้มงวดขึ้น ซึ่งดันผลตอบแทนพันธบัตรขึ้นและกดดันทองคำผ่านช่องทางอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริง กล่าวอีกนัยหนึ่ง ความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ในรอบนี้ “อ้อม” ทองคำไป
ด้านเทคนิค แนวรับสำคัญอยู่ที่ 4,250-4,235 ดอลลาร์ ซึ่งสอดคล้องกับจุดต่ำสุดรอบ 6 สัปดาห์ หากหลุดลงมาจะเปิดพื้นที่ขาลงเพิ่มเติม ขณะที่แนวต้านใหม่ก่อตัวที่ 4,350 ดอลลาร์ การรีบาวด์ใด ๆ ก่อนที่จะกลับไปยืนเหนือระดับนี้ถือเป็นการฟื้นตัวที่ยังอ่อนแอ
เงื่อนไขที่ทองคำจะกลับมาแข็งแกร่งคือ การรวมตัวของสามปัจจัย ได้แก่ อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงแตะยอดและหมุนลง เงินดอลลาร์อ่อนค่า และความต้องการสินทรัพย์ปลอดภัยเพิ่มขึ้น ปัจจุบันมีเพียงปัจจัยที่สามที่เอื้ออำนวย
สำหรับนักลงทุน ต้องระวังว่าผลิตภัณฑ์ที่มีเลเวอเรจจะขยายความเสี่ยงอย่างชัดเจนในสภาวะผันผวน การควบคุมขนาดโพซิชันและวินัยในการตัดขาดทุนจึงเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก