ตลาดปริวรรตเงินตราโลกเมื่อวันที่ 23-24 กันยายน 2569 กลับมาผันผวนอย่างหนักอีกครั้ง หลังจากธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) ประกาศขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% ในการประชุมเดือนกันยายน สู่ระดับ 3.75%-4.00% และส่งสัญญาณชัดเจนว่าความเสี่ยงเงินเฟ้อยังสูงกว่าความเสี่ยงด้านการจ้างงาน ทำให้ประตูสำหรับการขึ้นดอกเบี้ยเพิ่มเติมยังเปิดอยู่
ปัจจัยที่ทำให้เงินดอลลาร์แข็งค่าขึ้นอย่างรวดเร็วคือข้อมูลดัชนีผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ (PMI) ภาคบริการสหรัฐเดือนกันยายน ซึ่งจัดทำโดย S&P Global อยู่ที่ 58.7 สูงกว่าที่ตลาดคาดไว้ที่ 56.0 อย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่ภาคการผลิตอยู่ที่ 57.0 สูงกว่าคาดการณ์ 53.6 มาก และดัชนีรวมอยู่ที่ 58.4 องค์ประกอบด้านการจ้างงานแข็งแกร่งที่สุดนับตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2565 ส่วนต้นทุนปัจจัยการผลิตเพิ่มขึ้นสูงสุดนับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2565
ผลลัพธ์ที่ตามมาคืออัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐพุ่งขึ้นทั้งเส้น curve โดยพันธบัตรอายุ 10 ปีทะลุ 5.09% และอายุ 30 ปีเข้าใกล้ 5.39% ซึ่งเป็นระดับสูงสุดนับตั้งแต่ปี 2550 การประมูลพันธบัตรอายุ 5 ปีวงเงิน 7 หมื่นล้านดอลลาร์ เมื่อวันพุธ ให้ผลตอบแทนที่ 5.033% สูงกว่าผลตอบแทนก่อนการประมูล 3.1 เบซิสพอยต์ สะท้อนว่านักลงทุนต้องการค่าชดเชยความเสี่ยงที่สูงขึ้น
สำหรับคู่เงินหลัก เงินยูโรอ่อนค่าลงสู่ระดับต่ำสุดนับตั้งแต่ปลายเดือนกรกฎาคม แม้ว่าดัชนี PMI รวมของยูโรโซนเดือนกันยายนจะออกมาที่ 53.1 สูงกว่าคาดการณ์ 51.5 เพราะข้อมูลสหรัฐแข็งแกร่งกว่ามาก เงินปอนด์อ่อนค่าลงอย่างชัดเจนจากความแตกต่างของกิจกรรมทางธุรกิจระหว่างสหรัฐและอังกฤษ ในขณะที่เงินเยนอ่อนค่ากลับขึ้นไปเหนือ 158 เยนต่อดอลลาร์ เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน ที่ปิดเหนือเส้นค่าเฉลี่ย 200 วัน
สำหรับนักลงทุนที่ติดตามตลาดเอเชีย สิ่งที่ต้องจับตาคือตัวเลขการจ้างงานของออสเตรเลียในวันนี้ ตลาดคาดว่าจะเพิ่มขึ้นราว 2 หมื่นตำแหน่ง และอัตราว่างงานทรงตัวที่ 4.5% แต่บางสถาบันคาดว่าจะลดลงมาที่ 4.4% หากตัวเลขแข็งแกร่ง เงินดอลลาร์ออสเตรเลียอาจได้หายใจบ้าง หลังจากร่วงจาก 0.7118 ลงมาที่ 0.7039
อีกปัจจัยสำคัญคือการประชุมสุดยอดระหว่างสหรัฐและจีนที่กรุงวอชิงตัน ซึ่งทั้งสองฝ่ายตกลงขยายเวลาการพักรบทางการค้าออกไปถึงวันที่ 10 มกราคมปีหน้า ช่วยลดความเสี่ยงระยะสั้นต่อสินทรัพย์ในเอเชียและหนุนสกุลเงินที่อ่อนไหวต่อจีนอย่างดอลลาร์ออสเตรเลียและเงินหยวน
ข้อควรระวังสำคัญคือความผันผวนที่สูงขึ้น การเคลื่อนไหวเกิน 100 จุดในหนึ่งวันเป็นเรื่องปกติในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ การบริหารขนาดโพซิชันและการตั้งจุดตัดขาดทุนอย่างมีวินัยจึงสำคัญกว่าการคาดเดาทิศทาง